Zamarznięte jeziora pod lupą ratowników. Raport lodowy z Mazur

Aby dostarczyć rzetelnej wiedzy o aktualnych warunkach, członkowie MOPR przeprowadzili w dniach 29–30 stycznia 2026 roku szczegółowe pomiary grubości lodu na najważniejszych akwenach regionu.

Wyniki tych badań są kluczowe dla każdego, kto planuje zimową aktywność na mazurskich wodach.

Sytuacja na jeziorach jest obecnie bardzo zróżnicowana, co doskonale widać na przykładzie największego polskiego jeziora. Na Śniardwach pomiary wykazały ogromną rozpiętość grubości pokrywy lodowej, która waha się od 26 do nawet 35 centymetrów.

Pozorna stabilność lodowej tafli. Mazurscy ratownicy ostrzegają przed śmiertelnym niebezpieczeństwem

Służby ratunkowe, w tym MOPR, Straż Pożarna oraz Policja, ostrzegają: grubość lodu potrafi drastycznie różnić się na przestrzeni zaledwie kilku metrów, a wchodzenie na naturalne akweny to obecnie igranie z...

Tak duża zmienność wynika z ogromnej powierzchni akwenu, na którym wiatr i prądy wodne operują z największą siłą. Nieco inaczej sytuacja wygląda w okolicach Giżycka. Na jeziorze Niegocin ratownicy odnotowali od 18 do 28 centymetrów lodu czarnego, na którym zalega około 3–5 centymetrów tak zwanego śniegolodu. Wyjątkowo solidnie prezentuje się jezioro Boczne, gdzie grubość pokrywy sięga miejscami 31 centymetrów.

Na północnym szlaku, w rejonie Skłodowa, jeziora Mamry, Łabap, Dargin oraz Kisajno prezentują wyrównany poziom, oscylując w granicach od 20 do 22 centymetrów grubości.

W rejonie Mikołajek ratownicy zwracają uwagę na szczególne niebezpieczeństwa, które nie zawsze wynikają z samej grubości lodu. Choć jezioro Mikołajskie legitymuje się wynikiem 22 centymetrów, a pobliskie Tałty i jezioro Ryńskie mieszczą się w przedziale 19–22 centymetrów, to okolice mikołajskich mostów w dalszym ciągu pozostają niezamarznięte. Jest to efekt silnego przepływu wody, który skutecznie podmywa tworzącą się pokrywę.

Z kolei na jeziorze Bełdany obserwujemy dużą zmienność, gdzie grubość lodu wynosi od 17 do 19 centymetrów. Na południu regionu, w okolicach Pisza i miejscowości Łupki, jezioro Roś pokryte jest warstwą 18–22 centymetrów lodu czarnego, jednak tutaj wyzwaniem jest gruba, sięgająca nawet 13 centymetrów warstwa śniegolodu, która znacząco wpływa na ogólną strukturę tafli.

Ratownicy MOPR podkreślają jedną, fundamentalną zasadę: centymetr centymetrowi nierówny. W artykułach i komunikatach o „bezpiecznej grubości” zawsze mowa jest o tzw. lodzie czarnym.

- Patrząc na przekroje pokrywy lodowej, możecie zaobserwować na jej wierzchu mleczną warstwę – to śniegolód. Ma on znacznie mniej zwięzłą strukturę i słabszą wytrzymałość niż lód czarny (krystaliczny) – tłumaczą ratownicy.

Patrząc na przekrój pokrywy, nad lodem czarnym często można dostrzec mleczną, nieprzejrzystą warstwę – jest to śniegolód. Powstaje on z namoczonego wodą śniegu i ma znacznie mniej zwięzłą strukturę oraz mniejszą wytrzymałość mechaniczną. Choć optycznie pogrubia on taflę, nie daje on takiego bezpieczeństwa jak lód czarny.

Dlatego ratownicy apelują o rozwagę: każda wyprawa na zamarznięte jezioro, nawet przy sprzyjających komunikatach, powinna być podejmowana z pełną świadomością ryzyka i odpowiednim przygotowaniem technicznym.

Sukces akcji „Kruchy Lód” na Mazurach. Mazurska Służba Ratownicza przeszkoliła 600 osób

Zima na Mazurach to nie tylko malownicze krajobrazy, ale przede wszystkim realne zagrożenie wynikające z wchodzenia na zamarznięte jeziora. Aby przeciwdziałać wypadkom, ratownicy z MSR przeprowadzili szeroko zakrojoną akcję...